زمان هیچ چیز نیست جز بادی که هر لحظه پرده های بیشتری را وادار به جر خوردن می کند! پیش خودت فکر می کنی این همه قدرت و جسارت و آگاهی یک دفعه از کجا سر در آورد ؟ بیست و هفت سال پیش...همین حوالی ..همین آمل بی ستاره ی خودمان !

از سبزه میدان تا کوچه پس کوچه های پرگل ولای اسپه کلا و جنگلهایش  مردان وزنانی را دیدند  که گلوله هایشان  و قدمهایشان خود خود پیروزی  بود! 

پی نوشت:کاری به درست بودن استراتژی اش و از این جور مزخرفات ندارم...!

پی نوشت:یادشان جاویدان!